کشورهای جهان، جهت تامین اهداف و منافع ملی خود در عرصه بین المللی، نیازمند همکاری های منطقه ای و میان منطقه ای بوده و برای اینکه بتوانند در این مسیر بهترین رویکردها را برای نیل به اهداف خود انتخاب نمایند، نیازمند شناخت دقیق علمی ابعاد این موضوع هستند. این امر موجب شده تا در کنار رشته هایی همچون علوم سیاسی و روابط بین الملل، رشته مطالعات منطقه ای، به عنوان یک رشته مستقل، برای آموزش متخصصان و انجام پژوهش های علمی در این زمینه در مراکز دانشگاهی و علمی، شکل بگیرد. رشته مطالعات منطقه ای، همچون بسیاری از رشته های دیگر علوم انسانی، ابتدا در غرب و بر اساس مبانی و اهداف بومی کشورهای غربی و نوع نگرش آنها به تقسیم جهان به مناطق مختلف، شکل گرفت. پس از شکل گیری رشته مطالعات منطقه ای، در کشورهای غیر غربی، از جمله ایران، تا حد زیادی همان رویکرد غربی حاکم بر مطالعات منطقه ای، بدون توجه به مبانی بومی واهداف ملی این کشورها، مورد توجه ومبنای عمل قرار گرفت. نتیجه این رویکردآن است که، برغم هزینه انسانی و مالی که در این جهت صرف می شود، نتایج دلخواه کمتری برای اهداف ملی حاصل می شود. بنابراین، با توجه به اینکه هدف اصلی علم آموزی و پژوهش مراکز علمی کشور باید توجه به جنبه های کاربردی  برای کمک به رفع مشکلات در عرصه عمل باشد، در زمینه مطالعات منطقه ای نیز آموزش های دانشگاهی و پژوهش های علمی کشور باید کانون توجه خود را به تامین منافع جمهوری اسلامی معطوف نماید. تحقق این امر با تقلید بی چون و چرا از رویکردهای غربی حاکم در این عرصه عملی نیست و نیازمند بازنگری در آن بر اساس مبانی، اصول و اهداف بومی و منافع ملی کشور است. همایش ملی" رویکرد ایرانی به مطالعات منطقه ای" قصد دارد در این مسیر گام بردارد و زمینه را برای بومی سازی رشته مطالعات منطقه ای در دانشگاه ها و مراکز علمی کشور هموار سازد. لذا ازکلیه اساتید، پژوهشگران، اندیشمندان و دانشجویان دعوت می شود با ارسال مقالات و پژو هش های مرتبط با محورهای این همایش علمی و کاربردی، بر غنای آن بیفزایند.